🦪 Jaka Jest Twoja Orientacja Seksualna

Heteroseksualność to powszechnie występująca orientacja seksualna, dotycząca znacznej części naszej populacji. Heteroseksualiści (osoby heteroseksualne) odczuwają pożądanie do osób przeciwnej płci, najczęściej zdarza się, że to właśnie z nimi wchodzą w relacje i związki romantyczne. Wiele osób nie wie jednak, że nasza orientacja seksualna wcale nie musi pokrywać się z Hetero, homo, bi? To niewiele o nas mówi. Tutaj znajdziesz ponad 30 typów. Fot. Unsplash Statystyczny człowiek rozróżnia trzy orientacje seksualne – heteroseksualizm, homoseksualizm i biseksualizm. Eksperci opierają się z kolei na tzw. skali Kinseya, która wyróżnia w sumie 7 różnych upodobań. Od aseksualizmu (zupełnego braku zainteresowania seksem), przez incydentalne stosunki z osobami tej samej płci, zdeklarowanych gejów i lesbijki, na miłośnikach płci przeciwnej kończąc. Sporo tego, ale okazuje się, że niektórym to nie wystarcza. Langdon Parks, który zainteresował się zagadnieniem ludzkiej seksualności (choć nie jest naukowcem), opublikował w ostatnich dniach jeszcze inne spojrzenie na ten temat. Skala Fioletowo-Czerwonego Przyciągania wyróżnia już nie kilka, ale ponad 30 typów naszych upodobań. Od litery A oznaczającej aseksualizm, aż do F6 – seksoholika zainteresowanego tą samą płcią. A Ty kim jesteś? B3, D0, a może F1? Sprawdź koniecznie! Typy przyciągania: A – nieromantyczny aseksualizm – nigdy nie odczuwasz pociągu seksualnego, nie interesują Cię bliższe relacje z kimkolwiek, a relacje międzyludzkie ograniczasz do przyjaźni. Oczywiście bez jakiegokolwiek podtekstu. B – romantyczny aseksualizm – seks zupełnie Cię nie interesuje, ale to nie oznacza, że nie chcesz stworzyć związku. Lubisz bliskość partnera, jego dotyk i pocałunki, ale nie pozwalasz sobie na nic więcej. C – seksualność trzeciorzędna – jak sama nazwa wskazuje, seks jest dla Ciebie sprawą mało istotną. Jeśli kochasz się z partnerem, to wyłącznie po to, by go zadowolić albo w ten sposób począć potomstwo. D – seksualność drugorzędna – czasami nachodzi Cię ochota na zbliżenie, ale na pewno nie jest to najważniejsza sprawa w związku. Możesz się bez tego obyć i kochać swojego partnera. E – seksualność pierwszorzędna – nie wyobrażasz sobie udanego związku bez spełnienia o charakterze seksualnym. Uważasz, że dwie kochające się osoby powinny okazywać sobie uczucia także w sypialni. F – hiperseksualność – wszystkie Twoje kontakty z innymi ludźmi sprowadzają się do tego, by zaciągnąć ich do łóżka. Związek jako taki Cię nie interesuje – wystarczy cielesna przyjemność. Orientacje: 0 – interesują Cię kontakty wyłącznie z przedstawicielami płci przeciwnej 1 – raczej odczuwasz pociąg do osób płci przeciwnej 2 – preferujesz osoby płci przeciwnej, ale czasami pociągają Cię osoby tej samej płci 3 – jesteś osobą biseksualną – odczuwasz taki sam pociąg bez względu na płeć partnera 4 – preferujesz kontakty z osobami tej samej płci, ale czasami pociągają Cię osoby płci przeciwnej 5 – raczej odczuwasz pociąg do osób tej samej płci 6 – interesują Cię kontakty wyłącznie z przedstawicielami tej samej płci Skala Fioletowo-Czerwonego Przyciągania: Jaki kolor i symbol ma Twoja rzeczywista orientacja seksualna? Zobacz 1 odpowiedź na pytanie: Orientacja Seksualna. Uwaga! Ta strona zawiera treści przeznaczone tylko dla dorosłych. Jeśli nie masz ukończonych 18 lat, nie powinieneś jej oglądać.
Czy jestem gejem? Czy jestem lesbijką? Czy mój syn jest gejem? Czy moja siostra jest lesbijką? Homo czy hetero, a może bi? Zazwyczaj wątpliwości związane z orientacją seksualną wiążemy z brakiem doświadczenia i młodym wiekiem. Dorośli mogą jednak, tak samo jak nastolatkowie, zadawać sobie podobne pytania. Zarówno w przypadku młodzieży, jak i osób dorosłych tego typu wątpliwości o niczym złym nie świadczą. Pytania o własną orientację seksualną nie są niczym niezwykłym, a co więcej, są zdrowe, w każdym wieku. W każdym! Naturalnie, z największą intensywnością tego typu dociekania dotykają nastolatków i młodych dorosłych. Nie mniej jednak także osoby starsze (i o wiele starsze) mierzą się z tymi pytaniami w swoim życiu. Pojawiające się w ciągu życia wątpliwości związane z własną orientacją seksualną mogą świadczyć o różnych aspektach naszego psychologicznego funkcjonowania i nie zawsze są wprost związane z samą orientacją seksualną. W przypadku młodzieży w wieku od 12 do 23 lat wg niektórych oszacowań, aż 25% osób nie jest w jakimś momencie pewnych swojej orientacji seksualnej. Należy jednak zauważyć, że wspomniany brak pewności co do własnej orientacji seksualnej jest naturalny rozwojowo i w większości przypadków przejściowy i utrzymuje się od kilku miesięcy do kilku lat. Zauroczenie się chłopaka innym chłopakiem lub dziewczyny inną dziewczyną nie musi oznaczać orientacji homoseksualnej, lecz jedynie może. W sytuacjach, w których wątpliwości spędzają nam sen z powiek i prowadzą do stałego pogarszania się naszego zdrowia psychicznego lub zwyczajnie potrzebna jest nam rzetelna wiedza na ten temat, warto skonsultować się z psychologiem. Dla osób młodych seksualność, w tym odkrywanie swojej orientacji seksualnej, to poznawanie zupełnie nowych obszarów własnej osoby, co jest niełatwe, ale z drugiej strony także niezmiernie ciekawe. Seksualność interesuje młodzież na serio i na poważnie. Zaznaczę, aby było to jasne, że piszę o powadze młodzieży bez cienia ironii. Przepracowawszy setki godzin z młodzieżą na warsztatach edukacyjno-profilaktycznych z zakresu seksualności człowieka, z pierwszej ręki wiem, że młodzi ludzie potrafią zadawać poważne i istotne pytania, chętnie krytycznie analizują różne zagadnienia związane z seksualnością (nie tylko z seksem). Nie mniej jednak na poważnie jest tylko wówczas, gdy jest na to odpowiednia przestrzeń. Gdy ktoś jest gotów wykazać się otwartością na różnego rodzaju wątpliwości i niewiedzę. Bezrefleksyjnie przyjmujemy za oczywiste to, że chłopak powinien mieć dziewczynę, a dziewczyna chłopaka. Na każdych zajęciach zawsze pozwalamy uczestnikom warsztatów zadawać anonimowe pytania na karteczkach, które wrzucają do worka, gdy wychodzą na przerwę. Po przerwie odpowiadamy na nie i nie zdarzyło się jeszcze, aby ktoś nie chciał posłuchać. A w temacie niniejszego wpisu – długo by wymieniać różne warianty pytania typu „czy jestem normalny, bo…”. Możliwość zadania takich pytań specjalistom jest świetną okazją do rozwiązania niektórych dylematów, również tych związanych z orientacją seksualną. Pytań ze słowami „gej”, „lesbijka”, „bi”, „homo” itp. zawsze pojawia się na karteczkach wiele. Przemijające zauroczenie osobą tej samej płci w okresie dojrzewania jest realnym zjawiskiem rozwojowym. W mediach mówi się o orientacji seksualnej bardzo różne rzeczy. W społeczeństwie obowiązuje też powszechne tabu i brakuje specjalistów, którzy byliby gotowi rozmawiać z młodzieżą. Wszystko to utrudnia określenie własnej tożsamości psychoseksualnej i czasem mając dwadzieścia kilka lat nadal nie potrafimy uporządkować swoich odczuć i myśli z tym związanych. Sprawa nie jest także łatwa dla rodziców Dziecko wychowuje się najczęściej z towarzyszącym przekonaniem rodziców, że JEST heteroseksualne i dzieje się tak już od momentu narodzin, a zaryzykowałbym także stwierdzenie, że ma to miejsce nawet od momentu poczęcia albo też i fantazjowania o dziecku. Rodzice nie zadają sobie pytania czy ich dziecko jest heteroseksualne czy może nie, lecz przyjmują pewien domyślny z góry założony stan rzeczy za fakt, tak długo, dopóki prawda nie okarze się inna. Tak po prostu skonstruowany jest ten świat. Z tego powodu młodzież nieheteroseksualna ma trudniej, aniżeli ich heteroseksualni rówieśnicy – zaczynają bowiem od mocno wydeptanej ścieżki, kroczą w oczekiwanym heteroseksualnym kierunku, ale w pewnym momencie okazuje się, że droga ta jest ślepa lub widoki po drodze zupełnie nie cieszą oka. Podobne zawiedzenie i swego rodzaju rozczarowanie przeżywają rodzice. Mogą czuć się oszukani, źli, osamotnieni – mogą czuć i myśleć bardzo różne rzeczy i to jest w pewien sposób zrozumiałe, choć może być bardzo nieprzyjemne dla samego dziecka, co także należy rozumieć. Początki orientowania się, że „nie jesteśmy na oczekiwanym kursie” bywają skrajnie trudne bez względu na wiek. Na szczęście można sobie z tymi trudnymi emocjami radzić. Co robić? Czy można coś z tym zrobić? No dobrze, czujemy, że jesteśmy „nie tam, gdzie byśmy chcieli ze swoją orientacją”. Że marzy nam się podróż gdzie indziej, inną drogą, może bardziej przez las, albo w górę rzeki. Czasem okazuje się, że „ktoś zabłądzi” – seksualność, gdy ma się naście lat nie jest prosta. Ba! Ona nigdy nie jest prosta, ale w młodzieńczym wieku to już zawsze jest trudna. Gdy ktoś „zabłądzi”, może się okazać, że psycholog psychoterapeuta, psycholog seksuolog mogą pomóc młodej osobie w zorientowaniu się w tej sytuacji i wybraniu innej drogi dla siebie. Jest to w pełni zdrowe i normalne. Psycholog nie zmieni orientacji dziecka, bo takowej nie można zmienić, ale może pomóc młodej osobie lepiej zrozumieć siebie i odpowiedzieć na pytanie czy to, że podoba mi się kolega/koleżanka z klasy oznacza, że jestem gejem/lesbijką, czy może są to emocje nieznane dotąd, ale nie związane z potrzebą zbudowania romantycznej więzi z drugą osobą. Wiele scenariuszy można by tutaj nakreślić. Ważne by pamiętać, że różni ludzie mają różnie i same myśli czy fantazje homoseksualne nie stanowią o orientacji seksualnej, nie świadczą też najczęściej o niczym złym. W seksualności podobnie jak w podróży nieustannie odkrywamy, próbujemy różnych smaków, różnych środków poruszania się, czerpiemy przyjemność z podziwiania widoków. Czasem jest jednak inaczej. Okazuje się, że heteroseksualna ścieżka faktycznie donikąd nie prowadzi i nie zaprowadzi, ponieważ ktoś nie „zabłądził na chwilę”, a na stałe czuje w kościach i w każdym kawałku swojego ciała, że najszczęśliwiej będzie udać się w inną stronę. Że chyba jestem gejem, a może jestem bi, a może jestem lesbijką? Nieheteroseksualna młodzież ma o tyle trudniej w określaniu własnej orientacji, że rzadko ktoś dorosły jest w stanie zrozumieć taką sytuację zagubienia, powątpiewania czy jednoznacznego opowiedzenia się po nieheteroseksualnej stronie. Nic dziwnego, nie uczymy się o tym, nie rozmawiamy, seksualność to w ogóle wielkie tabu. W takich sytuacjach psycholog czy seksuolog mogą pomóc młodej osobie odnaleźć się w nowych okolicznościach, zrozumieć swoje potrzeby. Proces „wychodzenia z szafy” (ang. coming out) i akceptowania własnej homo- czy biseksualności jest długi, często wieloletni i trudny. W innych przypadkach psycholog może pomóc uświadomić sobie błędne przekonanie o własnej homoseksualności. Jeśli jesteś heteroseksualny/a to wiesz co i jak, gdy dorośniesz – żona, mąż, dzieci, wnuki itd., społeczeństwo zadbało, abyś wiedział(a). Jeśli nie czujesz, że jesteś hetero to zaczynasz się zastanawiać, szukać, ale okazuje się, że nikt nie ma wskazówek, sugestii, a Ty nie do końca wiesz kim jesteś i czy aby na pewno jesteś taki lub taka, jak się Tobie wydaje. W dodatku padają słowa „pedał”, „ciota”, „lesba” itp. Jest ciężko. Masz 15 lat – jest trudno; masz 30 lat – jest trudniej, bo przecież dwa razy dłużej i Ty, i inni myśleliście coś innego. Orientacja seksualna w dorosłości Powodów dla których w dorosłym życiu pojawia się zwątpienie związane z własną orientacją seksualną, zarówno u mężczyzn jak i u kobiet, jest wiele. Bywa, że nie przemyśleliśmy zbyt dobrze wcześniejszych wyborów i poddaliśmy się temu, czego oczekiwała od nas rodzina, przyjaciele czy szerzej – społeczeństwo. Czasem nasze lęki związane z bliskością, relacjami z kobietami, mężczyznami lub problemy wokół poczucia własnej wartości mogą spowodować pytania o orientację seksualną. Dużym piętnem na seksualności dorosłego człowieka może także odcisnąć się negatywne doświadczenie seksualne lub przemocowe z wcześniejszych okresów życia. Bez względu na źródło trudności, nigdy jednak nie możemy sobie pozwolić na kojarzenie nieheteroseksualności z czymś negatywnym albo tym bardziej chorym. Przypomnijmy, że zgodnie ze współczesną wiedzą medyczną i psychologiczną homoseksualność, biseksualność są tak samo normalne i zdrowe jak heteroseksualność. Tak jak wspominałem powyżej, z różnych względów odnalezienie się na mapie własnej seksualności może nie nastąpić, gdy mamy lat naście, a dopiero, gdy mamy ich dziesiąt. Tak naprawdę jest to zrozumiałe, jeśli się nad tym zastanowić. Niekiedy okazuje się bowiem, że jedynym sposobem na znalezienie właściwej trasy jest wypróbowanie różnych. Nikt nie ma seksualnego GPSa. Metafora seksualności jako podróży wydaje mi się bardzo pomocna. Po pierwsze, jak każda metafora pozwala mówić o rzeczach skomplikowanych trochę bardziej zrozumiale, a gdy mowa o nauce, to można o niej mówić w ten sposób, bez akademickiego zadęcia. Po drugie, w seksualności podobnie jak w podróży nieustannie odkrywamy, próbujemy różnych smaków, różnych środków poruszania się, czerpiemy przyjemność z podziwiania widoków, czasem jedziemy tą samą trasą, czasem ktoś nami pokieruje, a czasem jesteśmy zdani tylko na siebie. W dorosłym życiu może się okazać, że droga, którą dotychczas wybieraliśmy nie jest tak atrakcyjna jak ta, która odkryliśmy przypadkiem, bo zabłądziliśmy. Albo nie tak ciekawa i przyjemna jak ta, którą mijaliśmy każdego dnia w drodze do pracy, ale wydawała nam się zbyt zakorkowana, aby z niej skorzystać, a przy tym wszyscy nam ją odradzali. Warto też pamiętać, że zabłądzić można zmierzając w każdym kierunku. Niektórzy z nas mylnie uważają, że są heteroseksualni, a niektórym wydaje się, że są nieheteroseksualni. W jaki sposób może pomóc psycholog? Zadaniem psychologa w pracy z osobą, która zgłasza się z trudnościami w związku z przeżywaną orientacją seksualną, wątpliwościami w tym obszarze, nieakceptowanymi myślami jest przede wszystkim pomóc osobie w odpowiedzi na pytanie jaka jest przyczyna trudności. W drugim kroku spróbujemy znaleźć właściwy sposób postępowania, leczenia lub wspierania osoby w uzyskaniu akceptacji swoich potrzeb lub gdy to możliwe w zmianie zachowania. Po szczegółowej diagnozie natury przeżywanych trudności psycholog przedstawia swoje rozumienie pacjentowi i uzgadnia z nim możliwości i cele dalszej pracy. Ważne jest, by odpowiedzieć na pytanie czy wątpliwości związane z własnymi potrzebami seksualnymi wynikają z kształtującej się lub wykształconej już orientacji seksualnej, czy też są przejawem kryzysu okresu dojrzewania lub trudności psychologicznych w życiu dorosłym, które nie są bezpośrednio związane z orientacją seksualną. Czasem już kilka konsultacji seksuologicznych pozwala na odzyskanie spokoju i rozwiązanie wątpliwości związanych z orientacją seksualną. Ale bywa też, że wskazana jest długoterminowa psychoterapia. Wiele zależy od pierwszych spotkań konsultacyjno-diagnostycznych i motywacji osoby zgłaszającej się po wsparcie. Czasem już kilka konsultacji seksuologicznych pozwala na odzyskanie spokoju i rozwiązanie wątpliwości związanych z orientacją seksualną. W tego typu pracy kluczowe są poszanowanie indywidualnych potrzeb i pragnień osoby, która zgłasza się do psychologa lub do psychoterapeuty i otwarty dialog. Niedopuszczalne jest, aby specjalista dostosowywał pacjenta do własnego światopoglądu lub prowadził terapię zatajając lub maskując jej cel. Zdajemy sobie sprawę z tego, że seksualność jest obszarem funkcjonowania człowieka, który jest obarczony znacznym tabu społecznym i owiany szeregiem kontrowersji, w tym związanych z orientacją seksualną. Dokładamy wszelkich starań, aby osoby zgłaszające się do nas po pomoc psychoseksuologiczną miały poczucie, że w gabinecie psychologa psychoterapeuty jest miejsce na otwartą i spokojną rozmowę, czas na rozwianie wszelkich wątpliwości i takie cele terapeutyczne, które są zarówno spójne z wynikami współczesnych badań, jak i pozostają w zgodzie z potrzebami osoby, zgłaszającej się po pomoc. Czasem zarówno osoby dorosłe jak i młodzież boją się udać do specjalisty, by porozmawiać o trudnościach przeżywanych w związku z posiadanymi wątpliwościami, potrzebami, fantazjami itp., ponieważ zakładają, że psycholog potwierdzi lub „zdiagnozuje” u nich homoseksualność. Tak nie jest. Oczywiście, może się okazać, że w czasie spotkań konsultacyjnych przekazywane psychologowi informacje będą wskazywały na orientację nieheteroseksualną klienta, ale ważne by pamiętać, że psycholog działa zawsze w interesie pacjenta. Jeśli na podstawie posiadanej wiedzy, umiejętności i doświadczenia wnioskuje, że osoba jest nieheteroseksualna, to ma obowiązek taką informacją się podzielić. Często jednak jest odwrotnie, okazuje się, że treści opisywane w gabinecie psychologa wcale nie świadczą o homo lub biseksualnej orientacji seksualnej i konsultacje ze specjalistą pomagają w odzyskaniu psychicznego dobrostanu. Zadaniem psychologa jest rzetelnie i zgodnie z etyką zawodu psychologa wspierać w każdej sytuacji osobę zgłaszającą się po pomoc. Którykolwiek scenariusz mamy na uwadze: czy chwilowe wątpliwości, czy zdecydowane twierdzenie „nie jestem hetero”, ważne, by nie zamykać się na żadną ewentualność. Każda z opisanych powyżej ścieżek, to szansa na naprawdę szczęśliwą życiową podróż. Drogi są różne, a każda ma do zaoferowania coś dobrego. Cel podróży jest jednak ten sam – przejść przez życie w gronie bliskich i kochających osób, kochać i być kochanym. Seksualność jest integralną częścią osobowości Na koniec jako ciekawostkę przywołajmy Deklarację Seksualnych Praw, którą w sierpniu 2002 roku przyjęła Światowa Organizacja Zdrowia. Warto poświęcić jej trochę uwagi. Zgodnie z nią: Seksualność jest integralną częścią osobowości każdej istoty ludzkiej. Jej pełny rozwój zależy od zaspokojenia podstawowych ludzkich potrzeb, takich jak pragnienie kontaktu, intymności, ekspresji uczuć, przyjemności, czułości i kształtuje się w wyniku wzajemnych relacji pomiędzy osobą a otaczającymi ją strukturami społecznymi. Pełny rozwój seksualności jest niezbędny do osiągnięcia dobrostanu w wymiarze indywidualnym, interpersonalnym oraz seksualne są uniwersalnymi prawami człowieka, bazującymi na niezbywalnej wolności, godności i równości wszystkich istot ludzkich. Ponieważ zdrowie jest fundamentalnym prawem człowieka, tak samo podstawowym prawem człowieka musi być jego zdrowie celu zapewnienia zdrowego rozwoju seksualności społeczeństw i jednostek ludzkich wszystkie społeczeństwa muszą uznawać, promować, szanować i bronić tych praw seksualnych wszelkimi środkami. Zdrowie seksualne rozwija się w środowisku, które uznaje, respektuje i szanuje te seksualne stanowią fundamentalne i uniwersalne prawa człowieka. Pełna lista znajduje się tutaj. Jak wynika z przytoczonych założeń Deklaracji Praw Seksualnych Światowej Organizacji Zdrowia, zdrowie seksualne jest podstawą dobrostanu psychicznego każdego człowieka i stanowi sferę niezbywalnych ludzkich potrzeb – zarówno fizycznych jak i emocjonalnych. Osiągnięcie akceptacji w zakresie własnej orientacji seksualnej i rozumienie tej sfery seksualności wiąże się w ten sposób bezpośrednio z potencjałem człowieka do pozytywnego przeżywania własnej osoby oraz budowania szczęśliwych związków z innymi – nie tylko z przyszłym partnerem lub partnerką, ale także z rodziną i przyjaciółmi. Pomoc psychoseksuologiczną w PROPSYCHE możesz uzyskać umawiając się na konsultację w gabinecie w Bydgoszczy lub przez internet. W celu umówienia wizyty skontaktuj się z wybraną osobą: mgr Łukasz Warchoł mgr Hanna Bartosz
Twoja orientacja seksualna? 2016-10-01 18:51:37; Jaka jest Twoja orientacja? 2011-01-10 02:28:52; Załóż nowy klub Poradniki z kategorii.

Skoro zaczynasz czytać niniejszy artykuł, zapewne interesuje Cię to, czym różni się tożsamość seksualna od orientacji seksualnej. Zastanawiasz się też pewnie, o co chodzi z drugim pytaniem w tytule tego artykułu – bez obaw, wszystko Ci wyjaśnię i poznasz moje zdanie na ten temat. Bez dalszych wstępów : 1) Tożsamość seksualna odnosi się do samoidentyfikacji, indywidualnej koncepcji siebie w kontekście seksualności. Czyli chodzi o to, jak ty postrzegasz swoją seksualność. Nie myl tego z tożsamością płciowa, czyli poczuciem przynależności do danej płci. 2) Orientacja seksualna to względnie trwały emocjonalny, romantyczny albo seksualny pociąg do osób określonej płci – męskiej lub żeńskiej (APA, 2008). Najczęściej mówi się o orientacji heteroseksualnej, homoseksualnej, biseksualnej. Wielu z Was zapewne wie, że istnieje czwarta orientacja – aseksualność (APA, 2008). Przejdę teraz do tematu osób nieuprzywilejowanych, czyli osób LGBTQ+. Od paru lat niektórzy ludzie, szczególnie po prawej stronie sceny politycznej, uważają, że osoby LGBTQ+ są ideologią i że stanowią zagrożenie dla dzieci i rodzin. Nie będziemy analizować tutaj strategii wymyślania wrogów, przed którymi politycy nas ochronią. Chciałabym zwrócić Twoją uwagę na to, dlaczego tylu ludzi boi się, że osoby LGBTQ+ zrobią im krzywdę. Uważam, że winny temu jest lęk. W sumie to dosyć oczywiste, że powodem tego jest lęk – ale tak naprawdę przed czym? Już Ci tłumaczę. Ogromny lęk przed tym, co nieznane, co inne. Dodatkowo podsycany przez propagandowe, homofobiczne treści. Lęk to bardzo ważny stan emocjonalny, którego nie będę demonizować. Problem jest wtedy, gdy np. z jego powodu ludzie krzywdzą siebie, innych i wykorzystują go do manipulacji innymi – czyli wtedy, kiedy na ulicach możemy zobaczyć propagandowe ciężarówki oraz kiedy osoby LGBTQ+ słyszą, że są ideologią. Wszystkiemu winien jest przede wszystkim (nie tylko!) ogromny lęk przed nowym i nieznanym, przed upadkiem własnej, bezpiecznej wizji świata. Dlaczego tak skupiam się na temacie lęku? Otóż musisz wiedzieć, że orientacja seksualna jest stabilna, ale u większości ludzi (Schwartz i in., 2011). Oznacza to, że istnieją ludzie, którzy są pewni swojej orientacji, ale też tacy, którzy nie potrafią lub nie chcą się określić. Badania naukowe pokazują, że u niektórych osób orientacja seksualna jest płynna, zmienna (Shehan, 2016). Niestety w praktyce oznacza to, że osoby, które wychodzą poza „normę”, jaką według wielu jest tylko heteroseksualność doświadczają ogromu cierpienia. Osoby o innej orientacji niż hetero nazywane są dewiantami, spotykają się bardzo często z przemocą, ostracyzmem społecznym, wykluczeniem ze strony rodziny. Uważam, że w Polsce zakłada się najczęściej, że dany człowiek jest heteroseksualny. Nie spotkałam się z normalizacją orientacji innych niż hetero w moim dzieciństwie, niestety. Zawsze słyszałam tylko o związkach kobiety i mężczyzny. Na temat osób nieheteroseksualnych słyszałam przykre rzeczy, jeśli w ogóle. Niestety w tej kwestii nie jest lepiej tylko coraz gorzej. Od paru lat słyszy się często, że homoseksualne dziecko jest ofiarą tzw. „ideologii LGBT”. I dlatego właśnie tyle linijek poświęciłam tematowi lęku – ponieważ orientacja seksualna – inna niż heteroseksualna – budzi w wielu ogromny lęk, niepokój, za którym często idzie przemoc i wykluczenie. Na podstawie powyższego tekstu przedstawiam Ci pierwszą różnicę między tożsamością a orientacją seksualną: 1) Orientacja jest w teorii czymś stałym, niezmiennym. Oznacza to, że jeśli jesteś np. osobą homoseksualną, to w każdym momencie życia będziesz czuć pociąg do osób należących do Twojej płci. Tożsamość zaś zakłada dynamiczny charakter seksualnych potrzeb. Pojęcie tożsamości pozostawia przestrzeń na płynność, subiektywność, dynamiczność, zmienność Twoich potrzeb seksualnych (Bojarska, Kowalczyk, 2017). Uważam, że lęk w ludziach byłby o wiele mniejszy, gdyby uczeni byli, że różne potrzeby w różnych momentach życia są czymś normalnym. Gdyby ludzie wiedzieli, że to normalne, że można określać się jako osoba hetero, a np. w pewnym momencie stwierdzić, że pociągają nas też osoby tej samej płci, to może sytuacja osób LGBTQ+ wyglądałaby choć trochę inaczej. Odnoszę się tutaj do zarzutów, że ktoś jest ofiarą „ideologii LGBT”, gdy np. stwierdził, że jednak pociągają go też osoby tej samej płci. Oczywiście problem jest ogromny i wpływa na niego ogrom czynników, ale podkreślam istotną rolę lęku i braku wiedzy na temat zmienności potrzeb seksualnych w ludziach. Dodam też, że specjalnie nie poruszam sytuacji osób transpłciowych, bo zostawię to sobie na inny artykuł. Pod skrótem LGBTQ+ kryje się ogrom ludzi i przeróżnych tożsamości, którym warto poświęcić uwagę. Cała społeczność LGBTQ+ doświadcza nieprzyjemności, nie tylko osoby homoseksualne, należy o tym pamiętać. Jak pisałam wcześniej niektórzy boją się, że osoby LGBTQ+ zmienią ich orientację. Postrzegają ją jako coś, czego boją się utracić, co jest stałe, a co osoby LGBTQ+ próbują zniszczyć (skoro coś jest stałe to po co się bać, widzisz, jakie to irracjonalne?). Odrzucają to, że my, ludzie, zmieniamy się całe życie, tak samo charakter naszych potrzeb i to, jak postrzegamy swoją seksualność i to, kim jesteśmy. Czy takie osoby są gotowe na koncepcje tożsamości seksualnej, według której zmienny charakter potrzeb jest NORMALNY? Czy będą obwiniały osoby LGBTQ+ za pragnienia seksualne, które nie będą mieściły się w znanym schemacie? Nie dam Ci odpowiedzi. Chociaż nie, dam – niech żyje edukacja seksualna, w niej nadzieja. Edukacja seksualna w Polsce polega na tym, że najczęściej jej nie ma. Mówię o aktualnej, rzetelnej i opartej na nauce, oczywiście. Raczej nie usłyszysz w polskiej szkole, że Twoja seksualna tożsamość może się zmieniać, że możesz w różny sposób określać swoje potrzeby w różnych momentach życia, że nie musisz wcale się określać! No właśnie, określanie. My, ludzie, mamy wielką potrzebę wyrokowania, nazywania, określania. W samej szkole musimy określić profil klasy, do której pójdziemy, kierunki, które rozszerzymy, studia, na które pójdziemy. Stajemy przed wyborami, do których często nie dorośliśmy – musimy się określać. Warto mieć na względzie, że orientacja seksualna określana jest jedynie na podstawie płci, przez co jest bardzo wąskim pojęciem. Przedstawię Ci teraz drugą istotną według mnie różnicę między tożsamością a orientacją: 2) Orientacja seksualna definiowana jest jedynie przez płeć danej osoby, inne jej cechy pozostają nieistotne. Pojęcie orientacji seksualnej wymaga, by osoba określiła się jako hetero, homo, bi lub aseksualna. W przypadku pojęcia tożsamości seksualnej nie trzeba przyporządkowywać swojego doświadczenia do danej kategorii pojęciowej. Pisałam już o tym tutaj wielokrotnie i pod koniec powtórzę – nie musisz się określać. Tylko Ty znasz siebie i swoje myśli, więc tylko Ty możesz, jeśli chcesz, ocenić swoją seksualność. Kto powiedział, że musi się ona mieścić w ramach sztywnej kategorii? Przedstawiłam dwie główne różnice pomiędzy tożsamością a orientacją seksualną. Jak zapewne widzisz, skłaniam się ku koncepcji tożsamości seksualnej. Uważam, że pojęcie orientacji może skłonić ludzi ku myśleniu, że jeśli są „jacyś” w danym momencie, to muszą być takimi na zawsze. Jeżeli pojawia się odchylenie od przyjętej normy, pojawia się lęk, że „coś nie tak”. Jeżeli dana orientacja uznana jest za normalną, to inne będą dewiacją – a do czego to prowadzi na pewno widzisz. Czy pojęcie orientacji seksualnej samo w sobie wpłynęło na sytuację osób LGBTQ+ w Polsce? Absolutnie nie! Nie ma nic złego w pojęciu orientacji – fakt, jest wąskim pojęciem, wymusza określenie się, ale nie oznacza to, że musimy je demonizować. Jeżeli czujesz się dobrze określając się jako osoba hetero, homo, bi, pan, czy as – ok! Problem pojawia się wtedy, gdy jedna z orientacji uznawana jest za jedyną słuszną i niezmienną, a poszukiwanie, zmiana, dynamiczność jako oznaka bycia ofiarą „ideologii LGBT”, czy problemów. To nie pojęcie jest problemem, a to, do czego ludzie go wykorzystali i jak straszą daną orientacją innych. Nie chcę w tym artykule demonizować również lęku – jak już wspomniałam jest on ważną emocją. Uważam, że pojęcie tożsamości seksualnej jest pojęciem szerszym, mniej radykalnym i bardziej trafnym niż pojęcie orientacji. Na sam koniec, w ramach podsumowania, przedstawię Ci argumenty za tym, że konstrukt tożsamości wypiera konstrukt orientacji: brak uniwersalnych kryteriów podczas określania własnej orientacji seksualnej z powodu różnych doświadczeń ludzi i różnych aspektów, które są brane pod uwagę, niemożność weryfikacji wskaźników orientacji seksualnej, dynamiczny charakter potrzeb seksualnych, fakt, że ludzie mogą w różny sposób określać własne potrzeby w różnych momentach życia, tożsamości seksualne są wielowymiarowe oraz płynne, nie można przyporządkować wszystkich doświadczeń ludzi do paru kategorii pojęciowych, problem z pojęciem orientacji seksualnej w sytuacji związku z osobą niebinarną lub interpłciową, międzykulturowa różnorodność norm i tożsamości seksualnych. Katarzyna Kołaczyńska z Zespołu Bibliografia: American Psychological Association. (2008). What is sexual orientation?, Bancroft, J. (2011). Seksualność człowieka. Wyd: Elsevier Urban & Partner, Wrocław. Rozdział 8: Homoseksualizm i biseksualizm (s. 265-277). Bojarska, K., Kowalczyk R. (2017). Tożsamości seksualne. W: Z. Lew-Starowicz, V. Skrzypulec-Plinta (red.) Seksuologia. Warszawa: PZWL. ( Schwartz i in. (2011). Handbook of identity theory and Research. W: New York: Springer. Shehan, C. L. (2016). The Wiley Blackwell Encyclopedia of Family Studies. W: Wiley-Blackwell.

Zobacz 2 odpowiedzi na pytanie: Orientacja seksualna? Szkoła - zapytaj eksperta (1779). Szkoła - zapytaj eksperta (1779)

Mam 17 lat i jestem dziewczyną. Od ponad roku zastanawiam się nad moją orientacją seksualną. Podobają mi się dziewczyny pod względem seksualnym, wizualnym i psychicznym. Nie wiem, jak to ująć, ale mogłabym być z dziewczyną w stałym związku. Chłopcy też mi się podobają pod względem wizualnym, ale obrzydza mnie penis i nie byłabym w stanie uprawiać seksu z mężczyzną. Gdy myślę też o tym, że jakiś chłopak miałby mnie dotykać, to mam ciarki. Często, gdy stoję koło jakiegoś chłopaka, mam taki lęk przed nim, że może mi coś zrobić. Ostatnio byłam przekonana, że odnalazłam swoją orientację i jestem biseksualna, ale teraz zaczynam w to wątpić. Prosisz o pomoc, ale z maila nie wynika, co jest Twoim problemem. Więc o co chodzi: o to, że podobają Ci się dziewczyny, czy to że "obrzydza Cię penis", czy o lęk przed chłopakami? Jeżeli uważasz, iż najbardziej dokucza Ci lęk przed chłopakami, to idź z tym problemem do seksuologa. Jeżeli masz ochotę na seks z dziewczyną, to zrealizuj ją i przemyśl, jak Ci z tym było. Jeśli zaś jesteś całkiem zagubiona, pogadaj z seksuologiem... Pamiętaj, że odpowiedź naszego eksperta ma charakter informacyjny i nie zastąpi wizyty u lekarza. Inne porady tego eksperta

Orientacja seksualna jest – jak nazywają to nauki społeczne – wielowymiarowym konstruktem, na który składają się trzy podstawowe elementy: podejmowane zachowania seksualne (czyli z kim wchodzimy lub nie wchodzimy w kontakty seksualne), pożądanie i pragnienia o charakterze erotycznym i romantycznym (czyli np. to, w kim się

18+ Ta strona może zawierać treści nieodpowiednie dla osób niepełnoletnich. Zapamiętaj mój wybór i zastosuj na pozostałych stronach - Jaka jest Twoja orientacja seksualna? - Jestem seksualnym ateistą. - Co to znaczy? - To znaczy, że nie wierzę, że kiedykolwiek zaliczę. © 2007-2022. Portal nie ponosi odpowiedzialności za treść materiałów i komentarzy zamieszczonych przez użytkowników jest przeznaczony wyłącznie dla użytkowników pełnoletnich. Musisz mieć ukończone 18 lat aby korzystać z • FAQ • Kontakt • Reklama • Polityka prywatności • Polityka plików cookies Rekomendowane jest przeprowadzenie ponownych badań opartych o metody jakościowe, bądź też na grupie reprezentatywnej (stosując dobór losowy). Searching factors correlated with the fear of crime is – together with estimating intensity of the fear of crime – one of the fundamental topics of many research projects devoted to this issue.

Orientacja seksualna to pociąg do określonej płci. To tyle. W definicji nie ma ideologii, przekonań i poglądów. Jest tylko poczucie, że uznajemy określoną płeć za atrakcyjną. To poczucie może mieć różny wymiar: seksualny, romantyczny czy emocjonalny. To od orientacji seksualnej zależy, o kim chcemy myśleć, z kim chcemy uprawiać seks, założyć rodzinę i związać się na stałe. Lub na krótko. To naprawdę takie łatwe. Od czego zależy orientacja seksualna? Nie wiadomo. Istnieją teorie i trwają badania na ten temat. Ponieważ geny warunkują nasze istnienie, prawdopodobnie istnieje i taki lub i takie, które w odpowiedniej kombinacji z innymi warunkują naszą orientacją seksualną. Czy jeżeli się to potwierdzi, będziemy mogli zakwalifikować orientacje jako warianty normy lub jako chorobę? Jeżeli będzie taka potrzeba medyczna, zapewne zostaną wypracowane kryteria, które to umożliwią. Temat będzie trudny, ponieważ zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie próbował przełożyć poglądy nad fakty. Klasycznym przykładem jest pisanie lewą ręką. Kiedyś osoby leworęczne musiały uczyć się pisania prawą ręką, chociaż leworęczność jest takim samym wariantem normy jak kolor włosów. Było jednak tępione – ponieważ tak. Oprócz genów, pojawiają się też doniesienia o możliwym wpływie hormonów w okresie prenatalnym – czyli przeduredzeniowym. Co wpływu otoczenia, czyli tego, jakiej orientacji seksualnej jest rodzic, czy w domu jest przemoc, czy jest miło i przyjemnie: w świetle dzisiejszych dowodów otoczenie nie ma wpływu na orientację seksualną. Wszystkie dowody kierują się jednak w jedno miejsce: orientacja seksualna nie jest wyborem. Czy można zmienić orientację seksualną? Lubisz kolor niebieski? Od dzisiaj już nie lubisz. Żartowałem. Przecież wiem, że wolisz zielony. Lubisz ćwiczyć? Pewnie dlatego, że chcesz być silna i zdrowa – to dobry powód. Za ćwiczeniami stoi jakiś dodatkowy cel, bo chociaż ćwiczenia mogą być celem samym w sobie i często się nim stają, to jednak częściej chcemy coś nimi osiągnąć. A co powiesz na truskawki? Dlaczego wolisz je od malin? Te proste przykłady z kolorem, ćwiczeniami i malinami mają Ci uzmysłowić, że nie wszystko, co odczuwasz i w jakiś sposób przeżywasz, jest kwestią Twojego wyboru. Rodzimy się z predyspozycjami i chociaż na wiele z nich mamy my lub nasze otoczenie wpływ, wiele po prostu w nas siedzi i nami kieruje. W seksualności jest podobnie: nie masz wyboru w kwestii orientacji seksualnej, ale masz wybór w kwestii uskuteczniania swojego zachowania seksualnego. Nie. Nie możesz zmienić swojej orientacji seksualnej. Na czym polega problem ludzi z orientacją seksualną? Ludzi mających problem z orientacją seksualną dzielimy na dwie grupy: Tych szukających siebie, chcących się identyfikować z określoną grupą społeczną, którzy w procesie dojrzewania zastanawiają się, kim są i czego chcą i dlatego mających problem ze swoją orientacją. Tych mających problem z orientacją innych ludzi. Bierze się on z wartościowania, a ono z kolei z tego, że jesteśmy nauczeni postrzegać składowe elementy naszego otoczenia przez pryzmat tego, czy są szkodliwe i złe, czy nie. Ta grupa stanowi dodatkowy kłopot dla grupy pierwszej, która odczuwa silną presję społeczną. Jaki powinien być Twój stosunek do swojej orientacji seksualnej? Pozytywny – taki jaki masz do ulubionego koloru. Możesz lubić niebieski.

Twoja orientacja seksualna nie pojawi się w Twoim profilu Zawiasów, ale możesz łatwo wspomnieć o niej w rozmowie lub napisać w podpisie do zdjęcia lub podpowiedzi w swojej relacji. To, co wyróżnia Hinge, to fakt, że członkowie muszą polubić lub skomentować coś konkretnego na profilu, aby stworzyć wzajemne dopasowanie. A szkoda... Seksualność, jak dobrze wiadomo, jest rzeczą wybitnie płynną. Skrót "LGBTQ" już dawno przestał wystarczać, bo kalejdoskop orientacji seksualnych jest o wiele bardziej rozbudowany. Poniżej mały przegląd tych bardziej i mniej znanych. Widzicie gdzieś siebie? Im bardziej próbujemy uciekać od metek, tym więcej ich powstaje. Dziś przedstawiamy dziesięć nowych pojęć, które warto wprowadzić do swojego słownika. 1. ALLOSEKSUALIZM Sytuacja, w której czujesz pociąg seksualny, przeciwieństwo aseksualności. 2. ANDROGYNOROMANTYZM Osobę tej orientacji pociągają osoby o urodzie androgynicznej. 3. DEMISEKSUALIZM Orientacja, w której osoba czuje pociąg seksualny ... ( Pozostało znaków: 1728 ) Ten artykuł został przeniesiony do archiwum Możesz uzystkać dostęp do wszystkich archiwalnych newsów i artykułów zostając abonentem usługi Przyjaciel Twoja opłata pomoże nam w utrzymaniu portalu
Ten test na orientację seksualną jest całkowicie bezpłatny i opiera się na badaniach i raportach dotyczących orientacji seksualnej. Test orientacji seksualnej natychmiast pokazuje wyniki, zgodnie z którymi Twoja orientacja seksualna może być: Przeważnie homoseksualista. Z tendencją do biseksualności.
Dzień dobry! Mam 30 lat i niepewność co do swojej orientacji. Seksualnie podniecają mnie kobiety, ale emocjonalnie, uczuciowo, bardziej mężczyźni. Pragnąłbym stworzyć silną i dojrzałą więź z partnerem tej samej płci, przy czym niekoniecznie seksualną. Podobają mi się mężczyźni nawet bardziej niż kobiety, ale np. w snach przeważnie występują panie. Obecnie jestem singlem, lecz niezainteresowanym nawiązywaniem znajomości z płcią przeciwną - natomiast chętny do romantycznej relacji z mężczyzną. Zawsze, od kiedy pamiętam, było tak, że kobiety podniecały mnie tylko erotycznie , lecz chłopcy a później mężczyźni - powodowali ciepłe uczucia w ich kierunku. I jak to wytłumaczyć? MĘŻCZYZNA, 30 LAT ponad rok temu Drag Queen Drag Queen to artysta, parodysta ? najczęściej mężczyzna, który upodabniając się do kobiety, występuje na scenie klubowej. Niektórzy traktują to jako źródło zawodu czy też hobby. Anna Golan, seksuolog, opowiada o atrybutach Drag Queen oraz Drag King. Poradnia seksuologiczna , ul dolna 0 Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Czy można jasno określić moją orientację seksualną? – odpowiada Lek. Jerzy Więznowski Problemy z orientacją seksualną u 21-latka – odpowiada Mgr Justyna Piątkowska Zastanawianie się nad własną orientacją seksualną – odpowiada Lek. Jerzy Więznowski Co mogą znaczyć moje problemy z określeniem swojej orientacji seksualnej? – odpowiada Mgr Katarzyna Kulczycka Czy powinienem udać się na terapię? – odpowiada Dr n. med. Krzysztof Gierlotka Orientacja seksualna - jak wygląda jej przebieg?, jak się kształtuje? – odpowiada Redakcja abcZdrowie Niepewność wobec swojej orientacji – odpowiada Mgr Maciej Rutkowski Od kiedy kształtuje się orientacja seksualna dziecka? – odpowiada Lek. Joanna Gładczak Jak określić swoją orientację seksualną? – odpowiada Mgr Kamila Drozd Kształtowanie się orientacji seksualnej – odpowiada Mgr Justyna Piątkowska artykuły - Płeć mózgowa jest związana z rozwojem mózgu, a dokładniej pewnych struktur podwzgórza i przysadki mózgowej, co wpływa na ich endokrynną czynność i tak naprawdę decyduje o tym, jaki rodzaj aktywności seksualnej dana osoba wybierze - wyjaśnia dr Magdalena Podbrożna, neurolog. Powyższa definicja biseksualności może błędnie sugerować, że osoba biseksualna to taka, która w równym stopniu interesuje się osobami różnej płci, będąc niejako pomiędzy heteroseksualnością i homoseksualnością. Jest to jednak mit. Osoba biseksualna może w różnym stopniu przeżywać zainteresowanie kobietami i mężczyznami. Sprawdź wyniki w teście Test na orientację seksualną! Złożony test analizujący aspekty związane z seksualnością. Ten test polityczny jest dostępny za darmo, aby pomóc Ci zdefiniować swoją orientację polityczną. Opiera się na aktualnych i istotnych pytaniach. Jest łatwy do zrozumienia i wypełnienia. Ten test został stworzony przez ekspertów w dziedzinie nauk politycznych. Odkryj swoją orientację polityczną dzięki temu testowi. Twoja orientacja seksualna (w odniesieniu do płci, z którą się identyfikujesz) [n=108] Heteroseksualna 37,0 % Homoseksualna 21,3 % Biseksualna 31,5 % inna odpowied * 10,2 % *(przy opcji „inna odpowied ” osoby badane wyja niały, e jeszcze się wahają lub e są aseksualne) ródło: Kryszk, Kłonkowska 2012: 234 Warto zauwa yć, e dane
Transseksualizm [1] ( łac. transire „przechodzić”; sexualis „płciowy”; sexus „płeć” [2]) – według APA historyczne, medyczne określenie odnoszące się do osób, które przeszły jakąś formę medycznej lub chirurgicznej terapii korekty płci [3]. Transseksualizm jest podzbiorem transpłciowości (inaczej transgenderyzmu
Terminy „biseksualizm” i „panseksualizm” mogą brzmieć podobnie dla wielu osób, ale istnieją kluczowe różnice w ich definicjach. Biseksualizm jest definiowany jako pociąg do obu płci, podczas gdy panseksualizm jest definiowany jako pociąg do wszystkich tożsamości płciowych, w tym tych spoza binarności. Chociaż oba terminy
Edukacja seksualna a orientacja hetero. Edukacja seksualna jest kluczowym elementem w kształtowaniu świadomości na temat orientacji hetero, jak również innych orientacji seksualnych. W wielu krajach edukacja seksualna w szkołach jest wciąż oparta na heteronormatywnych założeniach, co może prowadzić do wykluczenia osób o innych
Cytat:Twoja orientacja seksualna jest w 10,7% heteroseksualna, w 0% homoseksualna, co plasuje Cię w kwadrancie aseksualności. I to jest właśnie mój największy problem, wyglądam jak chłop, brodę mam, a w środku więcej baby: [attachment=1082] Cytat:Twoje wyniki: Męski: Niski Kobiecy: Bardzo wysoki To oznacza, że jesteś Typowo kobieca. Zobacz 1 odpowiedź na pytanie: Orientacja seksualna. Szkoła - zapytaj eksperta (1892). Szkoła - zapytaj eksperta (1892) Z udzielonych przez Ciebie odpowiedzi wynika, że to jest właśnie twoja orientacja. Polega ona na tym, że odczuwasz pociąg głównie do osób tej samej płci, ale możesz również zakochać się w osobie płci przeciwnej, nie ma w tym niczego złego :) możliwe ale ja tam się nie znam lecz to trochę ja XD XJxM.